ไข่มุกทำงานอย่างหนัก เก็บเงินได้มากขึ้น.. อำภาก็ข้าวแกงได้ดี ยายจันทร์ก็เป็นขวัญใจชาวโรงงานที่มักยกขบวนมาฟังยายจันทร์ร้องเพลงฉ่อยเพลงแหล่….พร้อมอุดหนุนตุ๊กตาใบลาน ไข่มุกเก็บเงินไปจ่ายเสี่ยเหมาก้อนแรกได้ แมนกลัวจะเสียไข่มุกสั่งให้เสี่ยเหมากดดันพยุง พยุงจึงรับปากจะจัดฉากให้แมนเข้าหาไข่มุก โดยพยุงพาอำภาและยายจันทร์ออกไปกินข้าวนอกบ้าน แต่ยายจันทร์แปลกใจในพฤติกรรมของพยุง บอกให้ชาตรีมาอยู่เป็นเพื่อให้นไข่มุก คืนนั้นพวกแมนบุกเข้าหาไข่มุก ก็โดนเหี่ยว ยามประสิทธิ์ ซ้อนแผน ชาตรีช่วยไข่มุกไว้ได้

ยายจันทร์สืบรู้ความจริงว่าพยุง คิดแผนร่วมกับเสี่ยเหมา ก็สมุทราะกับพยุง …พยุงเมาเหล้าพลั้งมือผลักยายจันทร์ล้มลงหัวกระแทกพื้นอย่างแรง ยายจันทร์เจ็บหนักต้องนอนรักษาตัว…ในขณะที่ไข่มุกเก็บตัวอยู่โรงงานฝึกซ้อมร้องเพลงประกวด ฉันทนาเสียงทอง! อำภาคิดจะไปบอกไข่มุกให้ถอนตัวการประกวดกลับมาดูแลยายจันทร์ แต่ยายจันทร์ขอร้อง เพราะรู้ดีว่าไข่มุกฝันจะเป็นนักร้อง….พยุงเห็นสภาพยายจันทร์ที่ทรุดหนักก็สำนึกผิด…แอบไปบอกไข่มุก ไข่มุกตัดสินใจทิ้งการประกวดกลับไปดูใจยายจันทร์ ยายจันทร์ยังคงยิ้มให้ไข่มุก และร้องเพลงชีวิตคือ บทเพลง ชีวิตที่ต้องเดินไปตามเสียงดนตรี แล้วยายจันทร์ ก็ตายในอ้อมกอดของไข่มุก….

ไข่มุกเสียใจอย่างหนักหมดกำลังใจที่จะใช้ชีวิตต่อ เพราะไม่สามารถเอาบ้านและที่นามาให้ยายได้ ชาตรีและเพื่อให้นๆ คอยให้กำลังใจ ให้นึกถึงคำพูดของยาย ชีวิตต้องสู้ต่อไป….จิตวิญญาณของยายอยู่ในตัวไข่มุก ไข่มุกได้สติเดินหน้าประกวดนักร้องฉันทนาเสียงทองต่อไป

ช่วงเวลานี้เองที่ไข่มุกและชาตรีได้ใกล้ชิดและคอยช่วยเหลือกัน ชาตรีแต่งเพลง “ฉันจะสู้ตรงนี้” เพื่อให้ให้ไข่มุกใช้ประกวดในรอบตัดสิน และชาตรีก็ตั้งมั่นจะบอกความจริงว่าเขาเป็นใคร แต่ก็ไม่มีโอกาส..ธีรดลไม่พอใจที่เห็นชาตรีใกล้ชิดไข่มุก สั่งลูกน้องทำSystemไฟฟ้าภายในโรงงานล่ม ความเสียหายที่เกิดขึ้นอยู่ในความรับผิดชอบของชาตรี…วิกานดาจึงไล่ชาตรีออก พนักงานทุกคนเสียใจ เพราะรู้ดีว่าชาตรีเป็นคนขยันและไม่เคยคิดทำลายโรงงาน แต่ยามประสิทธิ์และเหี่ยวนำหลักฐานมาแฉว่าทรงยศเป็นคนทำลายSystemไฟฟ้า…และผู้อยู่เบื้องหน้าคือ ธีรดล..

เสี่ยกวงโกรธมากสั่งลดตำแหน่งของธีรดล แล้วบอกทุกคนว่าชาตรีเป็นลูกชายจะให้ชาตรีมาบริหารงาน แต่ชาตรีประกาศลาออก ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับโรงงานนี้อีก เพราะน้อยใจคิดว่าเสี่ยกวงไม่ได้รักเขา เสี่ยกวงทำทุกอย่างเพื่อให้ผลประโยชน์ตัวเอง…